Fransız Polinezyası'nda tarım ürünlerini korumak amacıyla başlatılan biyolojik mücadele, bölgeye özgü birçok salyangoz türünün soyunun tükenmesine neden oldu.

1970'lerde Afrika kökenli dev kara salyangozu Achatina fulica, ek gıda kaynağı sağlamak için adaya getirildi. Doğal düşmanı olmayan bu tür, tarım alanlarına zarar verince 1974'te Tahiti'ye etçil Euglandina rosea türü salındı. Bu tür 1977'de Moorea'ya ve 1980'den sonra diğer adalara da yayıldı.

Ancak, etçil salyangoz hedeflenen dev kara salyangoz yerine, ağaçlarda yaşayan endemik Partula türlerine saldırdı. Bu durum Prehistorik dönemden beri var olan birçok türün hızla yok olmasına yol açtı. Moorea'da 8 türden 7'si, Tahiti'de 8 türden 4-5'i, Raiatea, Huahine, Tahaa ve Bora Bora'da ise 44 türün tamamı tükendi.

Dünya Doğayı Koruma Birliği (IUCN) 2022 raporuna göre, incelenen 51 Partula türünden 45'inin doğada nesli tükendi. Tarihsel olarak kaydedilen 70'ten fazla Partulidae türünden ise 20'den azı yaşamını sürdürüyor. Son olarak Partula pearcekellyi türü Haziran 2024'te "nesli tükenmiş" olarak sınıflandırıldı.

2000'li yıllardan itibaren Londra Hayvanat Bahçesi ve Fransa'daki Thoiry Parkı koordinasyonunda yürütülen uluslararası koruma programları kapsamında bazı türler merkezlerde üretilmeye başlandı. Bu çalışmalar sonucunda 2019 yılında Partula rosea ve Partula varia, İngiltere'deki merkezlerden alınarak tekrar Fransız Polinezyası'ndaki doğal yaşam alanlarına bırakıldı.