Avustralya'da şeker kamışı üreticilerinin zararlı böcek larvalarına karşı kimyasal dışı yöntem arayışları sonucu kamış kurbağaları kullanılmaya başlandı. 1935 yılında Hawaii'den getirilen kurbağalar Queensland'daki özel bir alanda çoğaltıldı ve 2 bin 400 kurbağa Gordonvale çevresindeki tarlalara bırakıldı.

Amaç, kurbağaların şeker kamışı köklerine zarar veren böcekleri yemesi olsa da bu uygulamanın ekosisteme etkileri önceden araştırılmadı. Ayrıca kurbağaların hedef böcekleri etkili biçimde tüketip tüketemeyeceği de netleşmemişti. Bazı bilim insanları kurbağaların ileride zararlı hale gelebileceği uyarısında bulundu.

Zamanla kamış kurbağaları bölgede uyum sağladı ve sayıları hızla arttı. Ancak şeker kamışı böcekleri üzerinde önemli bir azalma gözlenmedi. Kurbağalar doğal yaşamda sorun yarattı; toksinleri nedeniyle onları avlamaya çalışan yerli yırtıcılar zehirlendi. Ayrıca farklı canlı türlerini tüketmeleri ve yerli türlerle rekabet etmeleri ekosisteme baskı yaptı.

Kurbağalar başlangıçta Queensland'da bırakılırken, zamanla Northern Territory ve Batı Avustralya'nın Kimberley bölgesine kadar yayıldı. İstilacı türün kapladığı alan her yıl genişliyor. Avustralya hükümeti, kamış kurbağalarını ülke genelinde kontrol altına almanın zor olduğunu belirtti.

Günümüzde çalışmalar, kurbağaların yerli türlere etkisini azaltmaya ve iribaş aşamasındaki sayılarını kontrol etmeye odaklanıyor. Böylece 2 bin 400 kurbağanın doğaya salınmasıyla başlayan girişim, şeker kamışı böceklerini azaltmak yerine uzun süreli bir istilacı tür sorununa dönüşmüş durumda.