Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk’ün öncülüğünde gerçekleşen Sivas Kongresi, 1. Dünya Savaşı sonrası Osmanlı Devleti’nin Mondros Mütarekesi ile karşı karşıya kaldığı işgallere karşı Türk ulusunun bağımsızlık kararı aldığı önemli bir toplantı olarak tarihe geçti.

İşgallere karşı halkta başlayan tepkiler, İzmir’in işgali ve Hasan Tahsin’in ilk kurşunu sıkmasıyla simgelendi. Bu süreçte Türk ulusu, Kuvayı Milliye ve Müdafaai Hukuk Cemiyetleri altında örgütlenmeye başladı. Mustafa Kemal Paşa, 19 Mayıs 1919’da Samsun’a çıkarak bağımsızlık mücadelesini başlatmak üzere Anadolu’ya geçti.

Havza ve Amasya’da yayımlanan genelgelerle halkın protestoları sürdürmesi ve ulusal bir kongrenin toplanması çağrısı yapıldı. Erzurum Kongresi’nde ise ulusal sınırlar içinde yurdun bölünemez olduğu ve Kuvayı Milliye’nin tek kuvvet olarak kabul edilmesi kararlaştırıldı.

4 Eylül 1919’da toplanan Sivas Kongresi, az sayıda delegenin katılımına rağmen bir hafta sürdü ve ulusal bağımsızlık mücadelesini merkezileştiren kararlar aldı. Kongrede Anadolu ve Rumeli Müdafaai Hukuk Cemiyetleri birleştirilerek ulusal bir çatı oluşturuldu. Ayrıca manda ve himaye kabul edilemeyeceği kararı teyit edildi.

Mustafa Kemal Paşa, kongreyle birlikte liderliğini pekiştirirken, alınan kararlar bağımsızlık mücadelesinin ve ileride kurulacak Cumhuriyet’in üniter yapısının temelini oluşturdu. Sivas Kongresi, Türk ulusunun direnişinin ve bağımsızlık umudunun simgesi olarak kabul ediliyor.