İncirin içinde böcek ya da larva olup olmadığını meyveyi açmadan kesin olarak anlamanın garantili bir yöntemi yoktur. Ancak bazı detaylara dikkat ederek incirin durumu hakkında bilgi edinmek mümkündür.

İnciri elinize aldığınızda öncelikle kabuğunu dikkatle inceleyin. Meyvenin üzerinde sonradan oluşmuş küçük delikler, belirgin çatlaklar, çökmüş bölgeler ya da akıntılar varsa farklı bir incir tercih edilmelidir. İncirin alt kısmında bulunan ve ostiyol adı verilen küçük açıklık ise doğal bir yapıdır ve böcek deliğiyle karıştırılmamalıdır.

Taze incir seçerken temiz, kuru ve bütün olmasına dikkat edilmelidir. Fazla ezilmiş veya hasar görmüş incirler hem kalite hem de saklama süresi açısından uygun değildir. Olgun incirin hafifçe yumuşak olması normal sayılır, ancak aşırı yumuşak, kabuğundan sıvı sızdıran ya da çökmüş incirler tazeliğini kaybetmiş olabilir.

Koku da incir seçimi için önemli bir kriterdir. Taze ve olgun incir tatlı, meyvemsi bir kokuya sahiptir. Keskin ekşi ya da fermente kokular meyvenin bozulmaya başladığını gösterebilir. Renk ise incirin çeşidine göre değişiklik gösterdiğinden tek başına güvenilir bir ölçüt değildir.

Sap çevresi de kontrol edilmelidir; burada küf, anormal akıntı veya çürüme belirtileri olmamalıdır. Hafif yüzeysel izler incirin içinin bozuk olduğunu göstermez. Koku, doku ve genel görünüm birlikte değerlendirilmelidir.

İçeride hareket eden larva, küf, olağan dışı renk değişikliği, kötü koku veya belirgin çürüme varsa meyve tüketilmemelidir. Görünümünden emin olunmayan incirlerin tadına bakmak yerine atılması daha güvenlidir.

Taze incir çabuk bozulduğu için alışveriş sonrası oda sıcaklığında uzun süre bırakılmamalıdır. Olgun incirler buzdolabında saklanmalı ve üst üste sıkıştırılmadan, tek kat halinde muhafaza edilmelidir. Ezilen incirler diğerlerinden ayrılarak bozulma riski azaltılabilir.