San Martín Ulusal Üniversitesi araştırmacıları, kirli suyu doğrudan nehre bırakmak yerine önce yapay sulak alanlardan geçirerek temizlemeyi amaçlayan bir sistem üzerinde çalışıyor.

Bu yapay sulak alanlar, doğal bataklıkların suyu temizleme yöntemini taklit ediyor. Özel olarak hazırlanan zemin ve kirleticileri tutabilen malzemeler üzerine yerli bitkiler dikiliyor. Bitkiler kökleriyle sudaki ağır metaller ve fazla besin maddelerini tutarken, zemin malzemeleri de kirleticilerin sudan ayrılmasına destek oluyor. Böylece su, nehre ulaşmadan önce doğal yollarla filtrelenmiş oluyor.

Araştırmacılar, bölgenin yapısı nedeniyle klasik arıtma tesisleri kurmanın zor olduğunu, bu yüzden yapay sulak alanların çevreyle uyumlu bir alternatif sunduğunu belirtiyor.

Sistemin ilk testleri laboratuvar ortamında yapıldı. Morón Deresi’nden alınan kirli su, 10 litrelik kaplarda farklı zemin ve bitki kombinasyonlarından geçirilerek 7-14 gün boyunca izlendi. Sonuçlar, nitrat ve fosfat miktarının azaldığını, bitkilerin bulunduğu sistemlerde temizlemenin daha etkili olduğunu gösterdi. Ayrıca insan sağlığı açısından riskli olan krom gibi ağır metallerde de düşüş tespit edildi.

Araştırma ekibi, sistemi büyütmek için 200 litrelik düzenekler kurmayı planlıyor. Bu sayede gerçek sulak alan koşulları laboratuvar ortamında daha büyük ölçekle taklit edilecek. Suyun bitkiler ve zeminle temas süresinin artmasıyla temizleme etkisinin güçlenebileceği düşünülüyor.

Yöntemin bir diğer avantajı, sadece suyu temizlemekle kalmayıp yeni sulak alanların böcek, kuş ve diğer canlıları yeniden çekerek bölgenin ekosistemine katkı sağlamasıdır.

Proje başarılı olursa, yapay sulak alanların başka kirli nehirlerde de uygulanabileceği, her nehrin kirlilik yapısına göre zemin malzemeleri ve bitkilerin değiştirilebileceği ifade ediliyor.