Hollanda Merkez Bankası'nın rezervlerinde yaklaşık 612,4 ton altın bulunuyor. Bu altınların toplam değeri yaklaşık 83,8 milyar dolar seviyesinde. Rezervler Hollanda, Londra, New York ve Ottawa'da tutuluyor.

Son düzenlemeden önce altınların yüzde 31,3'ü New York'ta, yüzde 19,7'si Ottawa'da ve yüzde 18,1'i Londra'daydı. Yapılan transferle New York'taki pay yüzde 18,5'e gerilerken Londra'nın payı yüzde 32,1'e yükseldi.

Operasyon kapsamında New York'taki yaklaşık 59 ton altın satılarak Londra'da yeniden altın alındı. Ayrıca ABD ve Kanada'dan 27 tondan fazla külçe altın Hollanda'ya fiziksel olarak taşındı. 2025 sonu değerlerine göre New York'tan yaklaşık 10,7 milyar, Ottawa'dan ise 1 milyar doların üzerinde altın çıkarıldı.

Hollanda Merkez Bankası, kararın amacını rezervlerin coğrafi olarak dengelenmesi ve olası krizlere hazırlık olarak açıkladı. DNB Başkanı Olaf Sleijpen, altın rezervlerinin gerektiğinde daha kolay kullanılmasının ülke dayanıklılığını artıracağını belirtti. Ayrıca Londra'daki altının kriz durumlarında daha kolay işlem görebileceği ifade edildi.

Banka, New York ve Ottawa'daki rezervlerin olağanüstü koşullarda hızlı kullanıma daha az uygun olduğunu vurguladı. Kararın belirli bir ülkeye güvensizlikten kaynaklanmadığı açıklandı, ancak ABD'den çekilen altının miktarının Kanada'dan çok daha fazla olması dikkat çekti.

Uzmanlar, ülkelerin altın rezervleri üzerinde fiziksel kontrolü artırma eğilimine işaret ediyor. ABD ve Avrupa arasındaki ticaret ve jeopolitik gerilimlerin bu eğilimi güçlendirmiş olabileceği değerlendiriliyor. Ayrıca yabancı ülkelerde tutulan rezervlerin siyasi krizlerde dondurulabilmesi riski de etkili oldu. Rusya'nın Ukrayna işgali sonrası 300 milyar dolarlık varlığının dondurulması bu duruma örnek gösteriliyor.

Hollanda, altınlarını ABD'den taşıyan tek Avrupa ülkesi değil. Fransa ve Almanya da benzer adımlar attı. Fransa 2026'da New York'taki 129 ton altını ülkesine getirdi. Almanya ise 2013-2017 arasında 600 tondan fazla altını Frankfurt'a taşıdı. Bu gelişmeler, Avrupa ülkelerinin stratejik rezervlerini kendi kontrollerine veya Londra gibi alternatif merkezlere kaydırdığını gösteriyor.