Dijital ve geleneksel medya arasındaki denetim ve uygulanan kurallar arasındaki fark giderek belirginleşiyor. Dijital platformların gelirlerinin önemli bir kısmına yönelmesi, Türkiye'deki geleneksel medya kuruluşlarının gelirlerini ve buna bağlı istihdam kapasitesini olumsuz etkiliyor.

Küresel ölçekte faaliyet gösteren dijital platformlar, Türkiye'deki gelirlerinden büyük pay alırken, denetimsiz yayın yapmaları nedeniyle yayınlar arasında çifte standart oluşuyor. Bu durum, yerli medya kuruluşlarının karşı karşıya olduğu mali yükümlülüklerle birlikte değerlendirildiğinde dikkat çekici bir tablo ortaya çıkarıyor.

Geleneksel televizyon yayıncılığı, içeriklerin yasal düzenlemelere uygunluğu ve yayın politikaları açısından sıkı denetimlere tabi tutuluyor. Buna karşın dijital platformlarda denetim süreçleri farklılık gösteriyor. Şiddet, uyuşturucu, suç gibi toplum değerleriyle bağdaşmayan içeriklerin kısa sürede geniş kitlelere ulaşması, denetim mekanizmalarının yeterliliği konusunda soru işaretleri yaratıyor.

Algoritmalar da eleştirilerin odağında bulunuyor. Sektör temsilcileri, kullanıcıların platformda daha uzun kalmasını sağlayan içeriklerin öne çıkarılmasının, tartışmalı içeriklerin yayılmasına yol açtığını belirtiyor.

Medya sektöründeki yatırımların yön değiştirmesi, dijital platformların gelir payının artmasına neden oluyor. Bu durum, geleneksel medya kuruluşlarının gelirlerini doğrudan etkiliyor. Dijital platformlar daha geniş hareket alanına sahipken, televizyon kanalları ve yerel mecralar daha sıkı kurallara tabi tutuluyor.

Adli Bilişim Uzmanı Prof. Dr. Ali Murat Kırık, dijital mecraların gelir payının yüzde 75'e çıktığını, geleneksel televizyon ve medyanın toplam payının ise yüzde 25 olduğunu ifade ediyor. Bu değişim, istihdam üzerinde de etkili oluyor. Yerli televizyon ve medya kuruluşları Türkiye'de çok sayıda çalışan istihdam ederken, küresel dijital platformların Türkiye'deki operasyonları daha sınırlı çalışan yapısıyla yürütülüyor. Ayrıca dijital platformların Türkiye'deki gelirlerinin önemli kısmının yurt dışındaki merkezlere aktarılması, yerli medya çalışanlarının istihdamı açısından risk oluşturuyor.

Vergi ve lisans yükümlülükleri de iki sektör arasında farklılık gösteriyor. Prof. Dr. Ali Murat Kırık, dijital hizmet vergisinin yüzde 5 seviyesinde olduğunu, televizyon kuruluşlarının ise yıllık kârları üzerinden çok daha yüksek oranlarda vergi ödediğini belirtiyor. Ayrıca televizyon kanallarının lisans ve yayıncılık maliyetleri sektörde finansal yükü artırıyor.

Dijital platformların büyümesiyle medya sektöründeki rekabet dengeleri değişiyor. Geleneksel medya yüksek lisans, vergi ve içerik denetimi yükümlülüklerine sahipken, dijital platformlar farklı düzenlemelere tabi bulunuyor. Sektör temsilcileri, dijital platformların tamamen denetimsiz bırakılmasını değil, geleneksel ve dijital medya arasında daha dengeli düzenlemeler yapılmasını talep ediyor. İçerik denetimi, vergilendirme ve istihdam konularında ortak bir çerçevenin oluşturulmasının rekabet açısından adil ortam sağlayacağı vurgulanıyor.

Dijital platformların medya tüketimindeki payı artarken, önümüzdeki dönemde tartışmaların odağında sadece kullanıcı sayısı değil, bu platformların faaliyet gösterdikleri ülkelerde üstlenmeleri gereken sorumluluklar da yer alacak.