Gece uyurken kolun üzerine yatmak ya da uzun süre aynı pozisyonda kalmak, uyandığında kolda uyuşma ve karıncalanma hissine neden olabiliyor. Bu durum yalnızca hissizlikle sınırlı kalmayıp, bazı anlarda kolun kişiye ait olmadığı izlenimini de verebiliyor.

Kolun uzun süre vücut ağırlığı altında kalması, sinirlere ve sinirlerin beslenmesini sağlayan küçük damarlara baskı yapıyor. Dokunma duyusu ve kolun konumuyla ilgili bilgileri taşıyan sinir lifleri bu baskıdan etkileniyor. Beyin, vücudun farklı bölümlerinin nerede olduğunu ve nasıl hareket ettiğini propriyosepsiyon duyusuyla algılıyor. Sinirlerden gelen bu bilgiler geçici olarak kesildiğinde, beynin kola ilişkin aldığı veri azalıyor.

Beyin, duyusal bilgileri işleyerek bir vücut haritası oluşturuyor. Kol uyuştuğunda, bölgeden gelen sinyallerin azalması beynin kolun konumu ve varlığını algılamasında geçici bozulmaya yol açıyor. Bu yüzden kişi, koluna baktığında ya da hareket ettirmeye çalıştığında, kolu yabancı bir parça gibi hissedebiliyor.

Uyuşukluğun ardından gelen iğnelenme ve karıncalanma hissi, sinirlerin yeniden çalışmaya başlamasıyla bağlantılıdır. Baskı kalktığında kan akışı normale dönüyor ve sinir lifleri yeniden sinyal üretmeye başlıyor. Bu süreçte sinyaller düzensiz olduğundan önce uyuşma, sonra karıncalanma ve bazen kısa süreli yanma hissi ortaya çıkabiliyor.

Günlük hayatta kısa süreli uyuşmalar genellikle geçici sinir baskısından kaynaklanıyor. Ancak uzun süren uyuşma, belirgin güç kaybı veya kolu hareket ettirmekte zorlanma gibi belirtiler, daha ciddi sinir hasarlarının işareti olabilir.